Рубрика: Без рубрики, Գոհար Արղության

Մարդիկ, որոնք ինձ դուր են գալիս

Ինձ դուր եկած մարդիկ եզակի թվով մարդիկ են, կարելի է ասել, անգամ այլմոլորակային են, որովհետև շատ փոքր է այդ մարդկանց ցուցակը, անգամ կարելի է մատների վրա հաշվել: Ես կարծում եմ՝ լիարժեք կամ շատ լավը լինելու համար նախ և առաջ պետք է լինել հենց մարդ, սովորական մարդ արարած. հիմա կմտածեք, թե մարդ ենք, էլ ուր դառնանք մարդ, բայց մարդ ասելով՝ ես նկատի ունեմ՝ լինենք ներքուստ մարդ, իսկ թե արտաքուստ ինչ կլինենք, դա չի փոխի ոչինչ: Մարդ լինելը, թող մեզ չթվա, որ շատ հեշտ է, պետք է ուղղակի ապրել ժամանակակից, ուտել, քնել, ուրախանալ և վերջ, դու մարդ ես: Մարդ լինելու համար շատ է պետք աշխատել, իսկ մնացածը ինքնըստինքյան լինող բաներ են և ոչ այդքան կարևոր: Նախ և առաջ ինձ համար մարդը պետք է լինի տարբերվող և իր յուրահատկությունը ցույց տվող, իրեն գնահատող: Չպետք է երբեք քեզ թերագնահատես, պետք է ինքդ քեզ գովես և ուրախացնես, բայց և պետք եղած ժամանակ սանձես և զգոնացնես: Ինձ դուր են գալիս երազող մարդիկ, ովքեր երազում են անիրականը և ամեն գնով հասնում դրան: Դուր են գալիս նաև խենթ մարդիկ, ովքեր գիտեն ուրախանալ, գժություն անել, կյանքը գնահատել և անակնկալներ մատուցել, բայց և պետք եղած ժամանակ հասկանալ կյանքի դժվարությունն և չափի մեջ լինել: Սիրում եմ սիրող մարդուն, որովհետև սիրողը միշտ սիրվում է, իսկ չսիրողը սիրվողի կողմից էլի սիրվում է, պետք է չառանձնացնել մարդկանց, բայց և լինել զգույշ սխալվելուց: Սիրում եմ ընկեր կոչված մարդկանց, ովքեր կարող են ընտրել ընկեր և մինչև կյանքի վերջ լինել ազնիվ և համբերատար, որովհետև ընկեր լինելը խաղուպար չէ, ընկերոջից հեռանալը կլինի նրա և քեզ համար ծանր և անջնջելի բիծ, դրա համար պետք է գիտակցել, կլինե՞ս նրա կողքին, ինչ էլ որ լինի: Ահա այսպիսին պետք է լինի մարդը իմ տեսանանկյունից, չնայած մարդ լինելու համար պետք է շատ-շատ աշխատել, բայց մենք՝ մարդիկս, պետք է աշխատենք լինել մարդ այնքան, որքան կհասցնենք լինել, և ամեն մեկս՝ տարբերվող և յուրահատուկ…

Հեղինակ` Գոհար Արղության

Реклама
Рубрика: Без рубрики, Գոհար Արղության

Ով է իմ ուսուցիչը…

Ով է իմ ուսուցիչը…Արդյոք ով է նա, ով է ինձ ճիշտ ուղու վրա դնում, ով է ինձ սովորեցնում ապրել, ով է ինձ մղում ամենալավին և ով է ինձ սխալ օրինակի վրա ցույց տալիս ճիշտը: Իմ ուսուցիչը իմ մայրիկն է, նա ինձ միշտ սովորեցնում է լինել ազատ, բայց և զգոն, նա ինձ սովորեցնում է իմ սխալների վրա ճիշտը, և երբեք ինձ չի թողնի սխալ ուղու վրա: Լինում են դեպքեր, որ անգամ պետք չի լինում նրա հետ խոսել, նա ինձ իր լռությամբ է սովորեցնում իմաստուն խոսքեր, որոնք շատ ժամանակ հնարավոր չի լինում արտահայտել բառերով: Մայրիկս ինձ միշտ հասկացնում է, որ կյանքի իմաստը հենց կյանքն է, որ պետք է կյանքը սիրել և միշտ շնորհակալ լինել, նա սովորեցնում է, որ աշխարհում ամենալավ բանը վատն է, որ աշխարհում ոչինչ անթերի և թերի չի լինում, ամեն բան լինում է կամ լավ, կամ վատ, չի լինում շատ լավ, կամ շատ վատ: Լինում է ժամանակ, որ վիճում ենք, բայց մեկ է, անգամ այդ վեճը ինձ ուսուցում է դաս: Շնորհակալ եմ քեզ, Մամ ջան…

Հեղինակ` Գոհար Արղության

Рубрика: Без рубрики, Գոհար Արղության

«Ծնվում ենք ակամա, ապրում ենք զարմացած, մեռնում ենք կարոտով…»

vo7qnwk1fpe.jpg

Բոլորս լույս աշխարհ ենք գալիս ակամա, առանց հասկանալու, առանց ծրագրելու, առանց դրա մասին մտածելու, բայց լինում ենք արդեն և ժամանակն է լինում ծրագրել ուրիշ բաներ: Ապրում ենք զարմացած, կյանքում տեսնելով հետաքրքիր, անհավատալի, տարօրինակ և աներևակայելի երևույթներ: Մեր կյանքը անցկացնում ենք ուրախ, բայց նաև տխուր, երջանիկ, բայց անհույս, բախտավոր, բայց անբախտ, և վերջում մեռնում կարոտով… Կարոտում ենք մեր լավ, երջանիկ, ուրախ, նաև վատ, դժբախտ և անհույս օրերը: Բայց գնում ենք, հեռանում, բայց ուրախ, որ ապրել ենք, զգացել, լացել, քայլել և շնչել: Գնում ենք, բայց ոչ թե անվերադարձ, այլ շուտով նորից ետ ենք գալիս ուղղակի ուրիշի մարմնով, ուրիշ դեմք, այլ երկրացի, այլ մտածելակերպով, գալիս ենք ուրիշ մարդ, բայց մեր հոգին մնում է նույնը, և մենք սկսում ենք վերապրել նույն զգացողություններն  և հավատալ, որ կյանքն անվերջ է…

Հեղինակ` Գոհար Արղության

Рубрика: Без рубрики, Գոհար Արղության

Սիրո ճանապարհ

Slovenia

Սերը ամենամեծ զգացմունքն է, որ ամենդժվարն է քանդել և փլուզել, եթե իհարկե այն իրական է և ուժեղ: Իս նախանձն ըստ իս ամենա վատ և բացասական զգացմունքն է, բայց անգամ նախանձը չի կարող փլուզել, քանդել և ավիրել, անգամ մի փոքր վերք թողնել նա միշտ կվրիպի: Բայց եթե սերը լինի սուտ և ձևական նախանձը միանգամից առանց վրիպելու կարող է ջարդել և փշրել սիրո ճանապարհը և այդ ժամանակ կարող ես հասկանալ, որ դա ձևական սեր էր իսկ իրական սիրո ճանապարհը քանդելու համար նախանձը պպետք է շատ փորձություններ անցի, որը նա ընդունակ չէ կեսից արդեն կհանձնվի և կպարտիվի, բայց, եթե անգամ նրան հաջողվի ինչ-որ հրաշքով փրկվել նրան արդեն կսկսեն հալածել այդ ճանապարհի շինարարներն, իսկ նրանց հախտել հնարավորր չէ, որովհետև նրանք երկուսով միասին կարող են հաղթել ցանկացած խաչնդոտ և միշտ հախտանակած դուրս գալ…

Հեղինակ` Գոհար Արղության

Рубрика: Без рубрики, Գոհար Արղության

Ամառային ձեռքբերումներ

Երբ եկավ ամառը, կային շատ զբաղմունքներ, կային շատ մտքեր, բայց ամենակարևորը պետք է լինեին ձեռքբերումներ: Ամառվա ընթացքում շատ բան փոխվեց, թե ես փոխվեցի, թե իմ մտածելակերպը, և ինձ թվում է, որ դա ամենամեծ ձեռքբերումն էր: Փոխվեցին շատ նախասիրություններ, և դրանով ամառը դարձավ ավելի հետաքրքիր, և դրանք նույնպես ձեռք բերեցի: Ձեռք բերեց նաև ընկերներ, կարող է ոչ շատ, բայց ամեն դեպքում ընկերները որքան էլ ձեռք բերես, այդքան լավ քեզ համար: Ամառվա ընթացքում ձեռք բերեցի հանգստություն և դարձա ավելի ազատ, ազատ դարձա իմ մտածելակերպով, կարողացա ազատ արտահայտվել, ոչնչից չկաշկանդվել և, եթե այն ժամանակ ես մի փոքր կաշկանդվում էի իմ կարծիքը արտահայտել, ապա հիմա կարողանում եմ իմ կարծիքը ազատ արտահայտել, ինքնուրույն որոշումներ կայացնել և փոխել իմ մտածելակերպը, և դա ինձ օգնեց ամառը, որովհետև ամառը քեզ տալիս է ամեն-ամեն բան, ուղղակի պետք է ճիշտ օգտագործել և վերցնել նրանք, որոնցով դու կարող ես ազատ ուրախանալ և քեզ ազատ զգալ: Ձեռք բերեցի անսահման ժպիտ: Տարբեր տեղեր ճամփորդեցի, հայտաբերեցի նոր վայրեր, և դրանք նույնպես ձեռք բերեցի, եթե շարունակեմ, կարող եմ անսահման գրել… Ահա իմ ուրախ ամառային ձեռքբերումները:

Հեղինակ` Գոհար Արղության

Рубрика: Без рубрики, Գոհար Արղության

Ինձ տրվում է,թե ես ձեռք եմ բերում …

32512be19b9f1b15a6c3bb90f8a489d4.jpg

Ինձ տրվում է, թե ես ձեռք եմ բերում… Ինձ են տալիս այդ աշխարհը որտեղ ես ապրեմ, թե ես եմ ստեղծում, ձեռք բերում իմ աշխարհը: Ինձ տրված աշխարհում ես մթնում եմ, չեմ գտնում իմ տեղը, չեմ գտնում հոգեհարազատ նշույն չկա, ես ինձ օտար եմ զգում, իսկ իմ աշխարհում, որը ես եմ ստեղծել, ձեռք բերել ես ճախրում եմ երկնքում, վառ գույներով ներկում եմ իմ աշխարհը, պայծառ ժպտում եմ, ես ինձ զգում եմ ինչպես ձուկը ջրում, ես ինձ խաղաղված և ազատ եմ զգում: Իմ աշխարհում ես նստում եմ և երազում, պայծառ շողշողում, ես ինձ մենակ բայց առույգ եմ զգում, ես կարող եմ անել այն ինչ ես ցանկանում եմ, ինչ խենթություն, ինչ-որ իմ միտքը կուզի ես ինձ ազատված եմ զգում մթնած, փակված աշխարհից, որտեղ մարդկանց վանդակում են փակում և մարդիկ անում են այն ինչ իրենց հրամայում են, իսկ իմ աշխարհում անում են այն ինչ իրենց մտքին փչում է, ինչ խենթություն, խելագառություն ցանկանում են: Եվ սա է իրական կյանքը, սա է կյանքի իրական քաղցրությունը, վայելեք կյանքը այնպես ինչպես դուք եք ցանկանում և այդ ժամանակ դուք կյանքից կստանաք լիարժեք հաճույք…

Հեղինակ` Գոհար Աղության

Рубрика: Без рубрики, Գոհար Արղության

Ես ներկան եմ

CMS_Creative_559332799_Tree_Rings

Ես ներկա եմ… Ներկա եմ, բայց ինձ չեն տեսնում, ես պայքարում եմ, կանչում, գոռում, ասում, բայց ոչ ոք ինձ չի տեսնում: Գոնե զգան, գոնե հասկանան, որ այստեղ եմ, բայց ոչ, նրանք ինձ անտեսում են, ես էլ եմ ուզում, բայց հերթն ինձ չի հասնում: Գնում եմ գնում, բայց չեմ հասնում իմ ներկային, իմ ապագային և մնում եմ անցյալում, թողեք ես էլ գամ, գամ ձեզ հետ նստեմ, ձեզ հետ գործեմ, գոնե մի բառ ասեմ, գոնե լսեք, գոնե հասկացրեք, դե, դե, դե մի բան արեք, ինչ է ինձ անտեսում եք… Բայց ես էլ եմ ձեզ պես հասրակ, ես էլ եմ ձեզ պես, ինձ ընդունեք այնպես ինչպես ես կամ,ես էլ եմ ուզում ունենամ իմ ներկան: Ես ներկա եմ, ներկա և ինձ էլ մի օր կտեսնեն և կապրեմ ապագայում, այլ ոչ թե ապգայից կառչելով:

Հեղինակ` Գոհար Արղության